Dünyanın en masum bakışı bir çocuğun gözlerinde saklıdır. Bir çocuğun gülüşü, bazen bütün karanlığı aydınlatmaya yeter. Çünkü çocuk; umuttur, yarındır, vicdandır. Onların gözlerindeki ışık sönerse, aslında insanlığın geleceği de kararmaya başlar.
Bugün etrafımıza baktığımızda çocukların büyümek zorunda bırakıldığı bir çağ görüyoruz. Oyun oynaması gereken yaşta çalıştırılan çocuklar… Okula gitmesi gerekirken hayatın ağır yükünü omuzlayan minikler… Savaşların ortasında kalan, korkuyla uyuyan, açlıkla büyüyen çocuklar… Bir yanda teknoloji çağının nimetleri konuşulurken, diğer yanda hâlâ bir çift ayakkabıya, bir kitaba, sıcak bir yemeğe ulaşamayan çocuklar var.
Oysa bir ülkenin gerçek zenginliği beton binaları değil, mutlu çocuklarıdır. Çocukların korkmadan yaşayabildiği bir dünya hayal ediyorum. Sokakta oyun oynarken annesinin tedirgin olmadığı, parkların sessiz değil kahkahalarla dolduğu bir dünya… Çocukların sadece ders kaygısı değil, hayal kurma özgürlüğü taşıdığı bir gelecek…
Bugün çocukların omzuna öyle ağır yükler bırakıyoruz ki… Daha küçücük yaşta yarışın içine itiliyorlar. Sürekli başarılı olmaları bekleniyor. Daha çocuk olamadan büyüyorlar. Tabletlerin, telefonların, ekranların içinde kaybolan bir nesil oluşuyor. Oysa bir çocuğun en büyük ihtiyacı pahalı oyuncaklar değil; sevgidir, ilgidir, merhamettir.
Bir çocuğa verilecek en büyük miras güzel bir ahlaktır. Çocuklar anne ve babalarının söylediklerinden çok yaptıklarını örnek alır. Eğer biz öfkeyi büyütürsek onlar da öfkeyle büyür. Eğer biz sevgiyi çoğaltırsak onlar da sevgiyi öğrenir. Bu yüzden çocuklara bırakılacak en değerli dünya; kavganın değil, vicdanın güçlü olduğu bir dünyadır.
Bugün dünyada milyonlarca çocuk savaşların gölgesinde yaşam mücadelesi veriyor. Filistin’de bombaların altında kalan çocuklar, Afrika’da açlıkla boğuşan minikler, sokaklarda sahipsiz kalan yavrular… İnsanlık bunlara alışmamalı. Çünkü bir çocuğun ağlaması bile aslında bütün dünyanın utancıdır.
Ben çocukların öldüğü değil, hayaller kurduğu bir dünya istiyorum. Bir öğretmenin sevgiyle anlattığı dersin değer gördüğü… Bir annenin çocuğunu güvenle okula gönderdiği… Bir babanın evladının geleceği için kaygı taşımadığı bir dünya…
Çocukların gözyaşı siyasetten de ekonomiden de daha önemlidir. Çünkü kaybedilen her çocuk, aslında kaybedilen bir gelecektir. Biz büyükler bazen hayatın telaşında bunu unutuyoruz. Hırslarımız, kavgalarımız, çıkar hesaplarımız arasında çocukların ruhunu ihmal ediyoruz. Oysa çocuk dediğiniz şey bir çiçek gibidir. Sevgiyle büyür, ilgiyle gelişir, merhametle güzelleşir.
Bir çocuğun kalbini kırmak kolaydır ama o kırgınlığı onarmak yıllar sürer. Bu yüzden çocuklara daha fazla vakit ayırmalıyız. Onları dinlemeliyiz. Başarı kadar mutluluğu da önemsemeliyiz. Sadece iyi meslek sahibi olmalarını değil, iyi insan olmalarını da istemeliyiz.
Çünkü dünyanın bugün en çok ihtiyaç duyduğu şey; vicdan sahibi insanlar. Ve vicdan, çocuk yaşta öğrenilir. Ben çocukların silah sesleriyle değil kuş sesleriyle uyandığı bir sabah diliyorum. Korkunun değil huzurun konuşulduğu şehirler diliyorum. Sokaklarında güven olan, okullarında umut olan bir ülke diliyorum. En çok da çocukların gülüşünün hiç eksilmediği bir dünya diliyorum. Çünkü bir çocuk gülerse, dünya biraz daha güzelleşir.