Spor benim için bir tutku. Yıllarca Malatya ve bölgemizde tüm spor müsabakalarını izliyorum. 1990-1994 tarihleri arasında, 1978 yılından bu yana özellikle bölgemizde sporun nabzını tutuyorum.
“Köşe yazım ve televizyonda yaptığım programlarla” sporun her zaman dünyada büyük bir tutku olmasının dışında, kaynaşma ve dayanışma olduğunu her zaman savundum. Emekli olmama rağmen ilk günkü performansımla haberleri ulaştırmaya özen gösteriyorum.
Futbolu ve sporu çok seviyordum. Küçük yaşlardan bu yana amatör müsabakalar izledim. Birçok kulüpte basketbol, voleybol, hentbol ve futbol oynadım. Daha sonraları futbol hakemliği, voleybol hakemliği ve basketbol hakemliği yaptım. En son olarak futbol gözlemciliği yaptım.
1978 yılında gazete dağıtımı ile başlayan serüvenden sonra yerel bir gazeteye haber yazmaya başladım. Başladığında zaten sonu gelmeyen bir yolculuğa çıkıyorsun. Birçok kötü ortamla karşılaştım. Şartlar ne olursa olsun kendi kişiliğimden ve ilkelerimden asla ödün vermedim.
Her zaman maddiyatı ikinci planda gördüm. Önce işyerime, Malatya bölgemize ve ülkemize hayırlı işler yapan herkesin destekçisi olmaya özen gösterdim. Art niyetli olanlara tavrım nettir, yanıma dahi yaklaştırmamaya özen gösteriyorum.
İlimizde yaşanan 6 Şubat depreminden sonra spor müsabakaları, faaliyetler ve projeler olmadığı için spordan uzak kaldım. Gazetecilikte her an her şey olabilir. Türkiye gazetesinin sahibi rahmetli Enver Ören bizlere gazeteciliğin mesaisi olmadığını söylerdi. Gazetecilik öyle bir aşktır ki, inanın yatarken de olsam haber yazarım.
Şimdiye kadar hiçbir kişiliğimden ödün vermedim. Muhabirlik en kutsal meslektir. Sağlığım yerinde olduğu sürece kalemimle sizlere ulaşmaya çalışacağım. Gazeteciliği ve sporu seviyor, sizlere layık olmaya çalışıyorum.
1978-1980 yılları spora ilk başladığım dönemlerde lisansımın üzerinde basketbol, futbol, voleybol ve hentbol branşları yazıyordu. Ben de hafta sonunu dört gözle bekler, cumartesi-pazar hiç yorulmadan o sahadan o sahaya koşarak gider maçlarımı oynardım.
Oyun sonrası rahmetli Mehmet Abinin ciğerini yerdim. Daha sonra rahmetli Aşık ile fotoğraf çekip hiç yorulmadan gazetenin yolunu tutardım. Futbol, basketbol, voleybol oynadığımız zaman maç bitiminde yeri geldiğinde büyük abilerimizin çantasını taşırdık. Antrenör ve hakem abilerimiz saha içinde bize nasihatler vererek bizi oyunda tutardı...
Şimdikileri görüyorum...... üzülüyorum.
Yıllardır Malatya sporunu takip eden biriyim. Bu süre içinde Malatya sporuna birçok Malatya sevdalısı abilerim hizmet etti. Ben daha önce Malatyaspor’a hizmet edenleri çocuk olduğum için hatırlamıyorum. 17-18 yaşlarına geldiğim dönemlerde Malatya sporunu daha iyi takip etmeye başladım.
O dönem Malatya spor ve Malatya amatör maçlarını hiç kaçırmazdım. Cumartesi ve pazar günlerini iple çeker, Sümer, Şeker stadında Mehmet dayının ciğerini yer ve Karagücü, Emniyet, Köy Hizmetleri, Orduzumarif, Battalgazi, Tekelspor, Şekerspor, Sümerspor, Boztepespor, Karakavak, Adafıspor, Ataköy, Malatya İdmanyurdu, Malatyagücü, Demirspor, Maliyespor vs. takımlarının maç saatlerini dört gözle beklerdim.
Maç öncesi hakem ve takım kadrolarını alır, fotoğraflarını çeker, gazeteye bazen araç bulamadığımda yayan olarak baskıya yetiştirirdim. Fotoğrafları banyoya girerek en güzel kareleri kullanırdım.
Bazen Malatyaspor maçlarını takip etmek için deplasmana gider ve iki gün sonra ilimize dönerdik. Bazen de taraftarların araçlarıyla ilimize döner, maçları gazeteye yetiştirmeye çalışırdık. Malatyaspor’un namağlup olduğu dönemlerde hem kamera hem fotoğraf çekimi ile bayağı zorlanıyordum.
O dönemlerde televizyon olmadığı için bazen PTT aracıyla maçların skorlarını bildirir, PTT önünde Malatyasporlu taraftarlara skorları verirdik. Büyük emekler sonunda sabahlara kadar PTT’de sandalye üzerinde bekler, telefoto ile İstanbul’a ulusal gazetelere resim göndermek için acil fotoğraflar çeker, resim güzel çıksın diye dua ederdik çünkü çektiğimiz fotoğrafları görmüyorduk.
Evet eskiden emek vardı, heyecan vardı, mutluluk vardı, meslek aşkı vardı, saygı vardı, meslek dayanışması vardı. Şimdi kuyu kazma var. Meslek gitti, kopyala yapıştır emek hırsızları var; sonra takım elbise kravat ben gazeteciyim...
1984 futbol sezonunda Malatyaspor namağlup olarak şampiyon oldu. O dönemlerde Malatya birlik ve beraberlik içerisinde bir bütün halinde şampiyonluğa ulaşmıştı.
Rahmetli Nurettin Soykan’la yaptığım röportajda “İşte Malatya’nın gücü; taraftar, STK’lar, belediye başkanları, ilçe başkanları ve gazetecilerin bütünleşmesiyle Malatyaspor şampiyon oldu” demişti.
Şu anda Malatya Son Manşet, Bu Sabah ve Bu Sabah TV’de program yaparak Malatyaspor’a faydalı olmaya çalışıyoruz. Bize bu fırsatı veren MGTC Yönetim Kurulu Başkanı ve Duruş Medya Yönetim Kurulu Başkanı Mehmet Aydın’a ve arkadaşlara teşekkür ediyorum.