Malatya’da amatörden profesyonel liglere kadar uzanan geniş ölçekte futbolun ciddi bir çöküş yaşadığı ortada. Sahada oynanan oyundan çok, saha dışındaki çekişmeler, rekabetler, gruplaşmalar konuşuluyor. Hafta sonları 1. Amatör Küme Büyükler ve Gençler Ligi’ni yerinde takip eden biri olarak, futbolumuzun içinde bulunduğu tabloyu artık görmezden gelmek mümkün değil.
Gözlemlerimi, yaşanan olayları ve kulüplerden gelen şikâyetleri üst üste koyduğumda ortaya çıkan sonuç çok net: Malatya futbolu tıkanmış durumda. Peki bu tıkanmanın sebepleri neler? Kim nerede hata yapıyor? Kimse neden sorumluluk almıyor?
Herkes Haklı, Peki O Zaman Suçlu Kim?
Karşılaşmalar sırasında en dikkat çeken nokta, futbolcuların, hakemlerin, yöneticilerin ve antrenörlerin birbirlerine karşı yardımcı olmaktan çok uzak olması.
Özellikle genç maçlarında futbolcuların agresif ve dinlemeyen tavırları, ilerisi için ciddi alarm veriyor. Hakemler ile takımlar arasında ise kopmuş bir bağ var. Kimse kimseye güvenmiyor.
Hakem Atamalarındaki Bitmeyen Tartışmalar
İl Hakem Kurulu’nun, bazı hakemlere art arda maç vermesi sahada rahatsızlık yaratıyor.
Eksik takımla sahaya çıkan bir ekibin, hakemi kuruldan bir yetkiliyi arayarak maçı oynatmaya ikna etmesi ise futbolun adalet duygusuna ağır bir darbe.
Böyle bir durumda akla gelen ilk soru şu:
Bu maç neden oynandı? Sebebi neydi?
Cevap yok.
Gözlemci Raporları Raf mı Dolduruyor?
Gözlemcilerin raporlarının ne kadar dikkate alındığı hâlâ tartışma konusu. Futsal maçlarına futbol gözlemcisi verilmesi ve sürekli aynı isimlerin görevlendirilmesi “Bu benim adamım” anlayışının canlı örneği gibi duruyor.
Küfür Yok, Hakaret Yok… Peki Kırmızı Kart Neden?
Kimi karşılaşmalarda sahada hiçbir hakaret ya da ağır itiraz yokken, antrenörlerin kırmızı kartla cezalandırılması büyük tepki çekiyor.
Böyle bir atmosferde kim kendini güvende hisseder?
Malatya Bunu Hak Etmiyor
Bu sorunları sıraladığınız zaman kimse çıkıp da “Evet, burada benim de hatam var” demiyor.
Herkes kendini haklı görüyor.
Herkes kendi aynasında güzel.
Futbolcular kuralları tam bilmeden sahaya çıkıyor, hakemler hatalar yapıyor, yöneticiler gerçeklerle yüzleşmiyor, antrenörler “adam kayırma” alışkanlığından vazgeçmiyor.
Sonuç?
Ortada futbol adına bir gelişim yok.
Profesyonel lige futbolcu gönderemeyen kulüpler…
Bir üst klasmanda hakem yükseltemeyen bir şehir…
BAL Ligi’ne ancak üç hakemin çıkabildiği bir tablo…
Bütün bunlar tesadüf değil.
Bütün bunlar sistemin çöktüğünün göstergesi.
“Eski Büyükler Derdi Ki…”
Büyüklerimizin öğütlerini hatırlatmakta fayda var:
“Her doğruyu her yerde söyleme.”
“Bazen kör, bazen sağır olacaksın.”
Eskiden belki böyleydi ama devir değişti.
Bugün doğruyu söylediğinizde memnun olan yok.
Ne yaparsanız yapın, eleştiren çok; teşekkür eden yok.
Nankörlük, beklentisizlik, duyarsızlık…
Bunların hepsi futbolumuzun içine işlemiş durumda.
Çözüm Var mı? Var. Ama Karar Verilirse…
Bugün kulüp yöneticileri yaşadıkları sorunları anlatmak için beni arıyor, “Sesimizi duyan yok” diyorlar.
Evet, duyan var ama harekete geçen yok.
Malatya futbolunun yeniden ayağa kalkması için tek şart var:
Taban birliklerinin acil toplantıya çağrılması ve köklü çözümlerin hayata geçirilmesi.
Sorunlar biliniyor, şikayetler belli.
Yapılması gereken, herkesin kendini sorgulaması ve sorumluluk almasıdır.
Ben, yıllardır amatör sporu takip eden bir gazeteci olarak üzerime ne düşüyorsa yapmaya hazırım.
Ama unutulmasın:
Bir şehir istiyorsa yeniden ayağa kalkar.
Bir futbol kültürü isterse dirilir.
Kendiniz İçin Yaşayın, Değer Bilmeyene Değer Vermeyin
Son olarak, sadece futbola değil, hayata dair bir hatırlatma:
Bugünün dünyasında doğruyu söyleyene kimse yaranmaz.
Ne yaparsanız yapın hep bir memnuniyetsizlikle karşılaşırsınız.
O yüzden:
Sizi hak etmeyene emek vermeyin.
Size değer vermeyene değer göstermeyin.
Çabalarınızı görmezden gelenler için kendinizi tüketmeyin.
Kim size ne veriyorsa, siz de ona onu verin.
Fazlası yok.Malatya futbolunun geleceği, ancak samimiyetle kendini sorgulayanlarla kurtulur.Sorun büyük, ama çözüm imkânsız değil.