Son günlerde herkesin dilinde olan;
bölge müdürlükleri vs.
Bir bir komşu illere gidiyor.
Neden engel olamıyoruz?
Suçumuz nedir?
Depremden sonra iyice geriye gidiyoruz.
Artık sözümüz bir yerlere geçmiyor mu?
Şehir hastaneleri,
hızlı tren, otobanlar ve büyük yatırımlar bir bir gidiyor.
Neden?
Malatya’da Malatya’da kalmadığım için mi?
Cevap yok. Dizi filmlerdeki gibi hep “arkası yarın” izliyoruz.
Türkiye’nin büyük illeri arasında yer alan ama şimdi küme düşen koskoca Malatya’ya, Malatyaspor’umuza vs. sahip çıkamıyoruz.
Malatya Süper Lig’de iken tüm ulusal TV’ler bir gün öncesinden gelir, Malatya’nın reklamını yapardı. Şimdi ise ne adı ne sanı geçiyor.
Rahmetli Özal zamanında gelen her şey tek tek gidiyor.
Malatyalı bu konuda kırgın.
Bir Fatma Şahin kadar, Elazığ, Adıyaman milletvekilleri kadar olamadık.
Malatya adını duyan ayağa kalkar, selam verirdi; şimdi sözünüz kimseye geçmiyor.
Herkes şimdi kendi yolunda 5 taş, hımbıl, saklambaç oynuyor.
Bu nereye kadar?
Lütfen odalar, dernekler, sivil toplum örgütleri, siyasetçiler, gazeteciler…
Lütfen kendinize gelin. Başka Malatya yok, kol kırılır yen içinde kalır.
Ne kadar büyük isek o kadar küçüğüz.
Haydi siyasi tercihi bir kenara bırakıp Malatya için ne yapabiliriz gayreti içine düşelim.
MALATYA HER ALANDA BÜTÜNLEMEYE KALDI
Biz Malatyalılar olarak,
deprem öncesi ne isek deprem sonrasında geride kaldık.
Neden?
Niçin?
Suçumuz nedir?
Hani bizim birlik ve beraberliğimiz?
Merak ediyorum;
hangi konu ve konularda,
hangi projelerde
sivil toplum kuruluşları, dernekler, odalar vs. kiminle bir araya gelip birlikte sorunları çözmüşler? Ben görmedim.
Buradan şunu da belirteyim;
Malatya’da 2 gazeteci cemiyeti,
10 gazeteciler derneği,
300 haber sitesi,
2 yerel gazete,
2 yerel TV,
ayrıca ulusal gazete ve TV temsilcileri,
sosyal dernekler var.
Şimdi Malatyalı bir araya geldiğinde hiçbir kuvvet Malatyalıyı yenemez, bileğini bükemez.
Bu şartlarda memleketimin insanları bir araya geldiğinde Allah’ın izniyle her konuda çözüm bulur.
Malatya olarak Cumhurbaşkanı, bilim adamı, Başbakan, bakan vs. çıkarmışız.
O halde!
Bunun örnekleri çok.
Malatya’da 1500’e yakın dernek var, odalar var, STK’lar var ama bir araya gelemiyoruz. Neden?
Benim gözlemim; bizimkiler ancak birbirleriyle çekişip muhalif oluyorlar.
Allah aşkına ancak laf üretirler.
Hele de biraz alkışçıları varsa, ver parayı çalsın çifte telliyi, oynasınlar, sonra alkış.
Yazık…
Yazık…
Çok yazık…
Benim ricam, bu saatten sonra kanaat önderleri bir araya gelip bir çözüm bulsunlar; yoksa gidişat iyi değil.
Eeee… artık biraz da bu saatten sonra biz basın mensuplarına iş düşüyor herhalde.
Bunu söyleyeni şöyle açıklayabilirim:
Bir gazeteci cemiyeti, derneği basın için bir şeyler yapmaya çalışıyor, diğeri gidip bu proje için karşı çıkıyor.
Son olarak;
Malatya’nın sahibi Malatyalılardır…
Lütfen ilimize sahip çıkalım.
Yine eskiden olduğu gibi birbirimize sahip çıkarak bu zor günlerden kurtulalım.