Mutluluk… Üzerine en çok konuşulan ama en az tanımlanabilen duygulardan biri. Hayatın içinde herkesin peşinde koştuğu ama çoğu zaman yanından geçip gittiği, fark edilmeden kaybolan bir his. Hep sorarız kendimize: “Mutluluk nedir? Nerede bulunur? Ne zaman gelir?”
Oysa mutluluk bir varış noktası değil, yolun kendisidir. Sürekli büyük hedefler peşinde, daha fazlasını istemekle geçtiğimiz ömrümüzde, çoğu zaman sahip olduklarımızın değerini göremeyiz. Oysa mutluluk, yeni bir ev, son model bir araba, yüksek makamlar, pahalı tatiller değil sadece. Hayatın içinde, küçük detaylarda saklı, sakince bekleyen ve görülmeyi isteyen bir misafir aslında.
KÜÇÜK ŞEYLERİN KIYMETİ
Bir sabah uyanıp perdeleri araladığınızda yüzünüze vuran gün ışığı, annenizin “Hadi kahvaltıya” diyen sesi, sokakta oynayan çocukların neşeli kahkahaları… Hepsi birer mutluluk sebebi. Belki de yıllardır fark etmeden yanından geçip gittiğimiz, oysa ruhumuza iyi gelen şeyler.
Bir dostun, ansızın gönderdiği “Nasılsın?” mesajı… Bir bardak demli çayın buğusunda saklı huzur… Ya da akşam eve dönerken radyoda denk geldiğiniz eski bir şarkının size hatırlattığı bir anı… İşte mutluluk dediğimiz şey, tam da burada başlıyor.
GEÇMİŞ VE GELECEK ARASINDA KAYBOLAN MUTLULUK
İnsanoğlunun en büyük yanılgısı, mutluluğu hep gelecekte araması. “Şunu da alayım, bu işi de bitireyim, tatile de gideyim, bak o zaman mutlu olacağım” diye erteler dururuz. Oysa o gün geldiğinde yine başka bir beklentinin peşinde buluruz kendimizi. Geçmişin pişmanlıkları ve geleceğin belirsizliği arasında sıkışmış bir hayat yaşıyoruz.
Mutlu olabilmek için önce bugünü yaşamayı öğrenmemiz gerek. Geçmişin yüklerini, hatalarını, keşke’lerini sırtımızdan indirip, geleceğin endişesini biraz olsun bir kenara bırakıp sadece bugün, şu an burada olabilmeyi başarmalıyız.
PAYLAŞTIKÇA ÇOĞALAN BİR DUYGU
Mutluluk bencil bir duygu değil. Paylaştıkça artıyor. Bir tebessüm, bir selam, bir teşekkür… Karşımızdakinin gözlerindeki ışıltı, bizim de ruhumuzu ısıtıyor. Belki bir ihtiyacını gidermek, belki gönlünü almak, belki de sadece yanında olmak… İşte tüm bunlar insanı, insan yapan değerler. Ve mutluluk da, o insani duyguların içindeki en kıymetlisi.
Mutlu olmanın bir başka sırrı da, başarıyı kıskanmak yerine takdir edebilmeyi öğrenmek. Hayat başkasıyla yarış değil. Herkesin kendi yolculuğu, kendi hikâyesi var. Başkasının mutluluğuna sevinmeyi bildiğimizde, içimizdeki karanlık biraz daha aydınlanıyor.
YAĞMUR KOKUSU VE YILDIZ KAYMASI
Bazen yağmur sonrası toprağın kokusunda saklıdır mutluluk… Bazen gece gökyüzüne bakarken ansızın kayan bir yıldızda… Veya çocukluğunda saklambaç oynadığın sokağa yıllar sonra uğrayıp, o günlere yeniden dönmekte… Belki de yıllar sonra arayıp sorduğun yaşlı bir akrabanın sesinde saklıdır.
Mutluluk çok uzağımızda değil. Hep yanı başımızda. Biz ona bakmayı unuttuk.
Bugün İçin Küçük Bir Şey Yap
Bugün kendin için küçük bir iyilik yap. Sevdiğin bir çiçeği al, eski bir dostunu ara, uzun zamandır ertelediğin kitabın kapağını aç, en sevdiğin şarkıyı açıp dinle. Belki de en çok ihtiyacın olan şey, bir bankta oturup yüzüne vuran rüzgarı hissetmek. Göreceksin, o küçücük an bile dünyanı değiştirecek.
Unutma; hayat beklemiyor. Ertelediğin her mutluluk, senin değil, zamanın oluyor. Mutluluğu bulmak için uzaklara gitme. O zaten hep seninleydi.
Mutlu olmayı unutma… Çünkü hayat bir gün değil, her gün yaşanıyor.