İnsanın kendisine olan saygısı, onun hayat yolculuğundaki en büyük sermayesidir. Kendimize saygımız varsa; sözümüz ölçülü, davranışımız vakar içinde olur. Kimseye kendimizi ispat etmeye çalışmayız. Biliriz ki sağlam karakterin gür sesi sessizliğinde saklıdır. Orada ne kalabalıkların alkışları ne de yergilerin gürültüsü vardır.
Öz saygı, insanın görünmeyen zırhıdır. Onu yerinden en güçlü fırtınalar dahi sökemez, sel baskınları önüne katıp sürükleyemez. Kendimize saygımız varsa; hatalarımızı görecek cesareti, doğrularımızı savunacak asaleti gösteririz. Ağırbaşlılığımız, gönlümüzdeki derinlikten doğan vakarımızla gönüllerde taht kurar. İçinde yaşadığımız çağ, maalesef insanı kendi özünden uzaklaştırmaktadır. Sosyal medya alkışlarının, geçici beğenilerin, sahte tebessümlerin peşine düşenler çoğalıyor. Oysa insan, başkalarının bakışıyla değil, kendi vicdanıyla var olmalıdır.
Başkalarının gözünde kendimizi aramak, kişiliğimizi ve kimliğimizi yitirmek demektir. Kendimize saygımız varsa, başkalarının dediğine göre değil, ilmin ışığında, bilginin aydınlığında Allah’ın biz kullarına en büyük nimeti olan aklımızın çizdiği, vicdanımızın tasdiklediği doğrulara göre hareket ederiz. Kimseye şirin görünmek için dalkavukluk yapmaz, kimseyi de hor görmeyiz. Sevgiyle kucaklarız evreni. Biliriz ki, “yaratılanı Yaradan’dan ötürü sevmek”; hem kendimize hem de yaratılanlara karşı gösterdiğimiz saygının tezahürüdür.
Kendimize saygımız varsa; bilgiyle beslenir, ahlakla güzelleşiriz. Dünya yolculuğunun gelip geçici süslerine aldanmaz, hayat yolunu izzetle yürürüz. “Ben”, “ben de ben”, demeyiz! Her doğan yeni günün sabahında: “Daha iyi bir insan olmak için ne yapmalıyım?”, diye sorarız kendimize.
Saygı, insanın kendi ruhuna duyduğu edep ve vefanın adıdır. Unutmayalım ki: Kendimize olan saygımız, toplumdaki yerimizi, dostluğumuzun olduğu kadar dostlarımızın da kıymetini artırır. İnsanın kendine saygısı yoksa başkalarının ona gösterdiği saygı da sahtedir. Öyleyse, önce kendimize saygılı ve samimi olalım.
İnsanın en kıymetli duruşu, kendi vicdanına karşı sergilediği asalettir. Özümüzü korudukça, sözümüzün ve yolumuzun kıymeti artar. Başkalarının alkışına değil, kendi yüreğimizin sesine kulak verelim. Unutmayalım ki, insanın en kıymetli duruşu, kendi vicdanına karşı sergilediği asalettir.