6 Şubat depremi sonrasında en öksüz kalan il maalesef Malatya.
Enkaz kalkmaz, işler kaplumbağa hızı ile halledilmeye çalışılır.
Başta şehrin iç kısımları ve çevreyolu ile paralel Niyazi Mısri Pakistan ve Hindistan görüntüsü veriyor.
Yani sözün kısası başta depremde Malatya da olan ve mükâfat olarak Antalya’ya tayin edilen Hulusu Şahin ve dönemin kendi derdine düşen belediye başkanları hiçbir çalışma için değil gövdelerini, ellerini dahi taşın altına koymadılar.
Çiçeği burnunda belediye başkanlarımız da şu an hiçbir çalışma olmadığı gibi olaylara hâkim dahi değiller.
Neden Murat Kurum umut diye manşet attım?
Eski Şehircilik Bakanında metal yorgunluk bir tarafta, verdiği hiçbir sözün arkasında durmadığı gibi açıklamaları tamamen havada kaldı.
Murat Kurum, genç ve deprem döneminde tüm alanlara hâkim olması ve ilk ziyaretini Malatya’ya yapmış olması hem moral açısında hem de sahipleme duygusunu hissettirmesi açısında önemli.
Öncellikle yaptığı ilk mesajlar kısmen de olsa insanlarımıza özgüven yanında umut verir nitelikte. Temennim diğer bakan ve belediye başkanlarının dönemindeki gibi verilen sözler havada kalmasın.
Şehrin merkezi ve Hükümet Binası ile Saray Mahallesi çalışmaları bitince Malatya’ya bir ışık gözükür gibi.
Öncelik çevreyolu, Kışla Caddesi ve Niyazi Mısri’ye paralel Akpınar yıkımları acilen halledilmeli ve özellikle çevre yolunda ilimiz içinde geçen Şehirlerarası yolcuların Malatya’yı önemsenmediğini görmeleri geçekten bana dokunuyor.
Murat Kurum’u o yüzden önemsiyor ve olmayan umudumuzu kısmen yeşerttiği için bir depremzede olarak on yedi ay sonra biraz olsa moralliyim.