Yıllarını bir takımın yöneticisi olmak için harcayan zatı muhterem şimdi mutlusun ve koltuğa sıkı sıkı sarıl.Aman hiç bırakma yoksa hayatın boyunca göreceğin ve gördüğün koltuk o !.Gelelim asıl konumuza.İlimizin profesyonel takımında maalesef işler istenildiği gibi gitmiyor.Sorunlar ve sıkıntıları bırakın sosyal medya maalesef kırılıyor.Bir tarafta geçen sezon bu çocuklar oynasın gelecek sezon bu çocuklara ihtiyacımız çok olacak,Oyuncuları elimizde tuttuğumuzu bir tarafa bırakın sözleşmelerini üç veya dört yıl uzatın takımın mali yapısı belli gelecek sezon transfer tahtasının açılması zor bu çocukları sıcak tutun beş yesinler altı yesinler çokta önemli değil.Tecrübe kazansınlar maç oynasınlar kadro muhafaza edilirse takım ligde kalır ve zamanla ekonomi düzelir ve ortaya Bursaspor başkanı gibi bir kahraman çıkar şehri bütünleştirir ve transfer tahtasını açıp yeni bir yükselişe geçme umudu bitince,  Çok önemli sayılacak birkaç oyuncuyu elimizde tutamadığımız halde umudumuz olan bu çocuklara önce insan sonra oyuncu gibi yaklaşıp sezona başlanmalı.Hakaret edilen ,Alay edilen her müsabaka sonrası çocukları tutan ve fedakarlık yapan hoca ve oyuncuların bugün bu gençlerle boy boy resim çekilmesinde açıkçası en fazla ben mutlu oluyorum.Kapasite ve yetenekleri ne olursa olsun bu çocuklar bizim.Dün hakaret ettiğiniz ve takımı ligde çekin diyenler bugün bu çocuklara kahraman misali sarılmaları ilginç.Siz bu çocuklar için kapatın takımı bunlardan ne köy olur ne kasaba demediniz mi?.Şahsen ben mutluyum ve bu çocuklar ile takım ligde kalır veya kalmaz çok önemli değil.Onlara sahi çıkmak ve onları insan gibi görmek önemli.Gidenler ve kaçanlar oldu.Neden artık yalanlar ve sahiplenmemeler sonunda bırakın parayı pulu Malatya topraklarına gelmek istemediler.Suç kimin ve kimlerin fazlada irdelemeye gerek yok.Yeni bir başlangıç ve yeni umutlara çıkan bu çocuklara sahiplenme sadece resimlerde kalmasın,Yoksa faturası size çok ağır ve acı olur bilesiniz.Benden söylemesi.