CHP Malatya Milletvekili Veli Ağbaba, 2024 yılının sonunda babasını kaybetmişti. Öncelikle benim de tanıdığım alışveriş yaptığım değerli Hüseyin ağabeye tekrar Allah’tan rahmet, sayın vekile başsağlığı diliyorum.

 Milletvekili Ağbaba, babasının taziyesi nedeniyle ziyaretlerine gelen bazı dostların kendisinden taziye evi talebinde bulunduklarından bahisle bu amaçla geçtiğimiz günlerde Yeşilyurt Belediye Başkanı İlhan Geçit’i ziyaret etmişti. Sayın vekil ziyarette bu talebi dile getirerek Yeşilyurt ilçesine en az dört adet taziye evi yapılmasına katkı vereceğinden bahsederek hayır sahiplerini projeye katkıda bulunmaya davet etti.

Buraya kadar olan bitene, kentine duyarlı hiçbir Malatyalının bir şey dediği yok! Aksine şehrin önemli bir sorununa çözüm getirecekleri için hem sayın vekile hem de sayın başkana müteşekkiriz.

Lakin konunun tarihi geçmişine vakıf olunduğunda burada şehirle ilgili bir cehalet ve siyasi deneyimsizlik okumamak mümkün görünmüyor.

En başta şu husus bilinmeli ki; bu güne kadar Malatya’ya Taziye Evi yapılmamış değil! Bundan 12 yıl önce, Malatya’ya hem de 12 adet ( Battalgazi, Fırat, Çukurdere,  Kiltepe, İnönü, Sarıcıoğlu, Sancaktar, Samanlı, Saray, Tandoğan, Taştepe, Yeşiltepe Mahallelerine) taziye evi yapıldı Ahmet Çakır başkan döneminde.

Başlangıçta her birinin üç dört mahalleye ortak hizmet sunması amacı ile yapılan bu taziye evlerine Malatyalı sıcak bakmadı, ilgi göstermedi. Evine 300 hatta 200 metre mesafedeki taziye evini dahi uzak bularak gitmedi, kullanmadı. Komşusunun dairesini, varsa evinin bahçesini, dükkânını ya da taziye çadırını tercih etti. Belediye yönetimi de yapılan bu binaları aktif olan bazı STK’lara verdi.

HER İLİN SOSYOLOJİSİ, ALIŞKANLIKLARI, BEKLENTİLERİ FARKLI

Taziye Evleri Şanlıurfa, Gaziantep, Adıyaman, Diyarbakır gibi illerde yıllardan beri kullanılmakta iken Malatya’da ilgi görmemişti. Bu ilgisizlik sade Malatya’ya mahsus değil; batıda, Anadolu’nun muhtelif şehirlerinde de taziye evleri yaygın bir uygulama değil! Yine koşumuz Elazığ’da da bazı camilerin altı taziye yeri olarak kullanılmakta. Bu uygulama Malatya’da da geliştirilebilir ki el an mevcut camilerden Kernek Karagözlü Camii’nin altı bu amaçla kullanılıyor.

Demek oluyor ki, her ilin sosyolojisi ve alışkanlıkları farklı olup bir ilde rağbet gören bir hizmet ve uygulamaya bir başka ilde ilgi olmayabiliyor. Ayrıca batıda birçok ilde az sayıda da olsa yapılan taziye evlerinin planları oldukça farklı ve sade, örneğin bazılarının sadece üzeri kapalı olup yanları tamamen açık.

Malatya’ya yapılan hizmetlerden ve Malatyalının alışkanlıklarından habersiz bazı vekil, belediye başkanı ve siyasete teze! soyunan bazı zevatın bilir bilmez; “taziye çadırları Malatya’ya yakışmıyor…” cümleleriyle başlayan beylik sözlerini ciddiye almıyorum. Taziye çadırlarının Malatya’ya yakışıp yakışmadığını kentte en iyi bilenlerin başında gelen (20 yıla yakın bu birimleri yöneten) biri olarak şunu söyleyebilirim;

Malatyalı, ya alışkanlıklarını değiştirerek uzak yakın demeden taziye evlerini benimseyecek ya deprem nedeniyle yeniden yapılan camilerin altı bu amaçla kullanılacak şekilde inşa edilecek, ya da o beğenilmeyen çadır uygulamasına devam edilecek.

…..

Burada İlhan Geçit gibi profesör titri ve onca akademik, idari ve de siyasi deneyime sahip birinin, sanki Malatya’nın taziye evi ihtiyacını kimseler bilmiyor da sayın Ağbaba fark etmiş gibi, önüne düşerek adeta siyasi şovuna malzeme olmasını yadırgadığımı söylemeliyim. Sayın Geçit, Malatya Büyükşehir Belediyesi’nde görev yapmış onca başarılı belediye başkanı dururken, onların deneyimlerinden istifade etmek varken; CHP’li Ağbaba’yla ortak fotoğraf vererek, ona övgü dolu sözler sarf etmesi, şayet selefi Çınar’a bir gönderme değilse veya başka ileri bir amaç taşımıyorsa en hafif ifade ile acemilik!  

Bu duygu ve düşüncelerle yaklaşan Ramazan bayramınızı en içten dileklerimle kutluyor. Bayramın barışa, huzura, birlik ve dayanışmaya katkı vermesini diliyorum.