Düşünün… Koca bir şehir, tribünlerde yankılanan “Malatya sen bizim her şeyimizsin” tezahüratları, sarı kırmızı bayraklar… Ama artık ses yok. Tribünler boş, stadyum sahipsiz, kulüp ise bir hayalet gibi ortalıkta dolaşıyor.
Yeni Malatyaspor şu an bir varlık-yokluk paradoksunun içinde. Aylar gelip geçiyor, başkanı istifa ediyor, futbolcular kaçıyor ama kimse çıkıp “biz buradayız” demiyor. Takımın fişi çekildi mi, çekilmedi mi belli değil.
Belki de mesele sadece futbol değil. Belki de Malatya, ruhunu kaybediyor. Depremle yıkılan sadece binalar değildi, şehrin hafızası da yerle bir oldu. Yeni Malatyaspor da o hafızanın bir parçasıydı. Bugün bu kulüp yok olursa, yarın Malatya’dan ne kalacak?
Bir şehri ayakta tutan sadece taş ve beton değil, hatıralardır. Yeni Malatyaspor bir hatıradır, bir direniştir. Ve eğer bu takım unutulursa, şehir de kendini unutmaya mahkûm olur.
6 Şubat 2023… Bir kâbus gibi üzerimize çöken o geceyi unutmadık. O gece, binlerce canımızı aldılar bizden. Onları geri getiremeyiz ama hatırlayabiliriz. Unutmayacağız, unutturmayacağız. Rahmetle…