Darende’de geleneksel el sanatlarından biri olan yorgancılık, son ustalarının çabasıyla ayakta kalmaya çalışıyor. 70 yaşındaki Hanifi Tutar, 12 yaşında başladığı mesleği yarım asırdan uzun süredir sürdürmesine rağmen, artık çırak yetişmediğini ve yorgancılığın yok olma noktasına geldiğini ifade ediyor.
YARIM ASIRLIK USTALIK
Darende’de yaşayan 70 yaşındaki Hanifi Tutar, 12 yaşında Adana’da dayılarının yanında başladığı yorgancılık mesleğini 1983 yılında açtığı iş yerinde sürdürdü. Yıllar boyunca yoğun talep gördüklerini belirten Tutar, geçmişte günde dört yorgan diktiklerini söyledi.
“ESKİDEN MESLEĞİN İTİBARI VARDI”
Tutar, bir dönem Darende ve çevre mahallelerde çok sayıda ailenin yorgancılıkla geçimini sağladığını belirterek, Günpınar, Palanga ve Yavuzlar mahallelerinde birçok ustanın yetiştiğini ifade etti. Darendeli yorgancıların Türkiye’nin farklı bölgelerinde de çalıştığını dile getirdi.
HAZIR ÜRÜNLER MESLEĞİ BİTİRME NOKTASINA GETİRDİ
Hazır ve makine üretimi yorganların yaygınlaşmasıyla el emeği ürünlere olan talebin ciddi şekilde azaldığını söyleyen Tutar,
“Şimdi ancak günde bir yorgan dikebiliyorum. İşler eskiye göre çok düştü”
dedi.
ÇIRAK YETİŞMİYOR
Mesleğin geleceğinden endişe duyduğunu belirten Tutar, ilçede kendisinden başka yorgancı kalmadığını ifade ederek,
“Kimse öğrenmek istemiyor. Çırak yetişmiyor. Bizden sonra bu işi yapacak kimse yok”
diye konuştu.
KONTEYNERDE SÜRDÜRÜLEN MESLEK
Yeni çarşı çalışmaları kapsamında iş yerinin yıkıldığını söyleyen Tutar, mesleğini bugün buğday pazarındaki konteyner iş yerinde sürdürdüğünü belirtti.
GELENEKSEL YÜN YORGANCILIĞI UNUTULUYOR
Yün yorganların tamamen el emeğiyle üretildiğini anlatan Tutar, yünün temizlenmesi, didilmesi, yayılması ve elde dikilmesi gibi aşamaların artık giderek unutulduğunu ve bu kültürün yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu ifade etti.
(MHA)