MABESEM’de verilen resim kurslarına katılan otizmli çocuklar, hayallerini tuvallere yansıtırken anneler de çocuklarının yanında güçlü bir destek unsuru oluyor. Kurslarda yalnızca sanat öğrenilmiyor; aynı zamanda öğretmen, öğrenci ve veliler arasında örnek bir dayanışma ortaya çıkıyor.
Resim öğretmeni Çiğdem Malkoç, engelli bireylerle çalışmayı özellikle tercih ettiğini belirterek,
“Onların dünyasına dokunmak, hayal güçlerini resme dönüştürdüklerini görmek bana büyük mutluluk veriyor. Onların gelişimini gözlemlemek en büyük motivasyonum. Özel bireylerle çalışmayı özellikle tercih ediyorum”
dedi.
MABESEM kurslarına katılan otizmli çocuklardan 12 yaşındaki Yusuf İnalkurt, resim yapmayı çok seviyor. Boya kalemlerini eline aldığında bambaşka bir dünyaya dalıyor.
Bir diğer özel öğrenci, 21 yaşındaki Ersin Sorguntekin ise karakalem çalışmalarına yoğunlaşmış durumda. Çizdikçe huzur bulan Ersin, resimle kendisini ifade etmenin mutluluğunu yaşıyor.
Kursun en duygusal hikâyelerinden biri, 12 yaşındaki Yusuf’un annesi Ayşe Nurcan İnalkurt’a ait. Eşini 10 yıl önce kaybeden ve iki engelli çocuğuna tek başına bakan İnalkurt,
“Tek korkum ölmek… Evladıma kim bakacak?”
sözleriyle yürekleri burktu. Onun bu feryadı, engelli çocuk sahibi birçok annenin ortak duygusunu dile getiriyor.
KÜÇÜK YAŞTA BAŞLAYAN RESİM TUTKUSU SERGİYE DÖNÜŞTÜ
Otizmli bireylerden biri de İkranur Özdemir. Annesi Hülya Özdemir, kızının çok küçük yaşlardan itibaren resme ilgi duyduğunu ve bugün kendi kişisel resim sergisini açma başarısı gösterdiğini söyledi.
UMUT VE DAYANIŞMA ADRESİ
MABESEM’de engelli bireyler sanatla buluşurken, anneler ve aileler de yalnız olmadıklarını hissediyor. Dayanışmanın ve paylaşmanın en güzel örneklerini yaşayan aileler, burada hem moral buluyor hem de çocuklarının geleceği adına daha güçlü adımlar atıyor. Sanatla buluşan özel çocuklar, hayallerini çizgilere dönüştürürken; onların anneleri ise aynı duygularla, aynı kaygılarla ama en çok da aynı umutlarla bir araya geliyor.
MUHABİR: SİNEM HATUN DAVUT