Paşahan, ekonomik kriz, aile içi şiddet, göç ve eğitim sistemindeki aksaklıkların çocukları suça sürükleyen temel nedenler olduğunu vurguladı.
“Çocuk yoksulluğu oranı %34,6’ya yükseldi ve bu oran OECD ortalamasının iki katı. Her dört çocuktan biri yetersiz beslenme riski altında. Yaklaşık 700 bin çocuk, aile gelirine katkı sağlamak zorunda kalıyor. Bu durum çocukları hayatta kalma mücadelesi verir hâle getiriyor ve suça daha fazla yönlendiriyor”
diye konuştu.
“ADALET SİSTEMİ ÇOCUĞUN YARARI YERİNE CEZAYA YÖNELİYOR”
Paşahan, yargı kararlarındaki değişime de dikkat çekerek,
“Son yıllarda koruyucu yaklaşımdan cezalandırıcı yaklaşıma kayma yaşandı. Beraat oranları düştü, hapis ve denetimli serbestlik kararları arttı. Çocuğun üstün yararı ilkesi çoğu zaman göz ardı ediliyor. Bu sosyal döngü, yoksulluğun, dışlanmanın ve suçun kuşaklar boyu yeniden üretildiğini gösteriyor”
ifadelerini kullandı.
“ÇÖZÜM UZUN VADELİ VE ÇOCUK MERKEZLİ REFORMLARLA MÜMKÜN”
Paşahan, çözüm önerilerini şöyle sıraladı:
“Aileyi, din eğitimini ve dijital denetimi aynı anda güçlendiren kapsamlı bir program hayata geçirilmelidir. Eğitimden kopuşu önleyen sosyal politikalar güçlendirilmelidir. Aile içi şiddet ve yoksullukla mücadele destekleri artırılmalı, çocuk adaletinde onarıcı ve rehabilite edici yaklaşımlar esas alınmalıdır. Her ilde çocuk hakları ofisleri ve uzman birimler oluşturulmalı, veriler şeffaf ve erişilebilir hâle getirilmelidir.”
Paşahan, sözlerini şöyle tamamladı:
“Türkiye’de ortaya çıkan tablo toplumsal eşitlik ve insan hakları sorunudur. Suça sürüklenen çocuklar sistemin mağdurudur. Bu gidişatı durdurmak için güçlü bir sosyal devlet anlayışı ve uzun vadeli reformlar şarttır.” (Bülten)