Ahmet Ayhan Özünal’ın yaşam öyküsü, eğitim hayali yarım kalan binlerce Anadolu çocuğundan sadece biri. 15 Haziran 1961’de ortaokulu bitiren Özünal, o dönemde Malatya’nın Arapgir ilçesinde lise olmaması ve maddi imkânsızlıklar nedeniyle okuyamadı. Babası, “Abini okutuyorum, seni okutamam” deyince, küçük yaşta babasının deri imalathanesinde çalışmaya başladı.
O günleri gözleri dolarak anlatan Özünal, “1961 Haziran'ında ortaokulu bitirdim. Babam dedi ki: ‘Oğlum okumayacaksın.’ O zaman Arapgir’de ortaokuldan sonra lise yoktu. ‘Abini Malatya’da okutuyorum, ikinizi birden okutamam,’ dedi. O günden itibaren babamın deri imalathanesinde işe başladım. Ama ben okuyamayacağım diye günlerce, haftalarca ağladım” diyor.
MESLEK AİLE GELENEĞİ OLDU
Deri ustalığını yıllar boyunca büyük bir emek ve sabırla sürdüren Ahmet Ayhan Özünal, mesleğini kendi çocuklarına da aktarmış. İki oğlunu da Dericilik Meslek Yüksekokulu’nda okutan Özünal, “Oğullarımın ikisini de Dericilik Meslek Yüksekokulu’nda okuttum. Onlar da hâlâ bu işi yapıyorlar. Ben ise 1961’den beri bu işin içindeyim. Tam 63 yıldır dericilik yapıyorum” diyerek, mesleğin ailesi için bir gelenek haline geldiğini vurguluyor.
DEPREMDEN SONRA KALDIRIMDA MESLEK AŞKI
Yıkılan dükkânına rağmen dericiliği bırakmayan Özünal, bugün el emeği deri halılarını Malatya sokaklarında, kaldırımlarda sergileyerek geçimini sağlıyor. Ahmet Ayhan Özünal’ın hayat hikâyesi, mesleğe ve emeğe adanmış bir ömrün Malatya’daki iz düşümü olarak hafızalarda yer etmeye devam ediyor.
MUHABİR: SİNEM HATUN DAVUT