Depremde yakınlarını kaybeden aileler sabahın erken saatlerinden itibaren mezarlığa geldi. Ellerinde Kur’an-ı Kerim, karanfiller ve dualarla kaybettikleri sevdiklerinin mezar taşlarını okşayan vatandaşlar, tarifsiz bir acıyla bayramı geçirdi. Her bayramda mezarlık ziyaretleri geleneksel olsa da, bu yıl Malatya’da yaşanan tablo yürek burktu. Çünkü bu bayram, birçok aile için gerçek anlamda bir bayram olmadı.
Depremde komşularını ve kızının arkadaşlarını kaybeden Sıdıka Özer, duygularını gözyaşları içinde anlattı. Mezarlıkta yaptığı kısa konuşmada yaşadığı duyguları kelimelere dökmekte zorlanan Özer, “Ne hissedilebilir ki… Üzüntüden başka bir şey yok. İnanın ki 6 Şubat 2023 hiç unutulmaz. Ölenler uzaktan çok yakınım değil ama komşular, kızımın arkadaşları… Onlar için geldim. O an yaşanmaz. Rabbim kimseye yaşatmasın” sözleriyle yaşadığı travmayı dile getirdi.
YEDİ KİŞİLİK AİLE YOK OLDU
Hayatını kaybeden binlerce insanın anısına yapılan Malatya Deprem Şehitliği, bu bayram da gözyaşlarının aktığı, hatıraların yeniden canlandığı bir yer oldu. Bu isimlerden biri de henüz üç aylıkken evli Şeyda. Torununu kaybeden Zeynep Gürcü, mezar başında ağlayarak, “Torunum üç aylıl evliydi. Ailecek enkaz altında kaldılar, 7 kişi vefat etti. Yapacak bir şey yok. Allahtan geldi. Allah böyle afetleri vermesin. Kimsenin ciğeri yanmasın” dedi.
“BU ACI ANLATILAMAZ”
Şehitlikte bulunanlardan biri de yeğenini kaybeden Perihan Polat’tı. Gözyaşları içinde konuşan Polat, “Söylenecek bir kelime yok. Öyle bir acı ki… Bu acı anlatılacak gibi değil. Bunu yaşayan bilir, yaşamayan hiç bilmez. Yapacak bir şey var mı? Yok,” diyerek, yüreğindeki yangını tarif etmeye çalıştı.
BİR YANDAN DUALAR, BİR YANDAN UMUT
Deprem Şehitliği’nde Kur’an-ı Kerim okundu, dualar edildi, mezar taşlarına karanfiller bırakıldı. Bayramın manevi atmosferiyle harmanlanan bu ziyaret, Malatyalıların kayıplarına duyduğu derin bağlılığı ve onları asla unutmayacaklarının en büyük göstergesiydi. Sadece kaybedilenler değil, hayatta kalanlar da hâlâ o acı günlerin izlerini taşıyor. Binlerce yaralı vatandaş, fiziki yaraların ötesinde ruhsal olarak da toparlanmaya çalışıyor. Malatyalılar, birbirlerine sarılarak bu zorlu süreci aşmaya gayret ediyor. Kimi mezar başında dua ederken, kimi gözyaşlarını tutamıyor, kimi ise çocuklarının ellerinden tutup kaybettikleri akrabalarının mezarlarına karanfil bırakıyor. Bu bayram Malatya’da bir kez daha görüldü ki; acı hâlâ taze, gözyaşı hâlâ dinmedi. Ama birlik, dayanışma ve hatırlama duygusu her şeyin önünde. Depremde yitirdiğimiz canlar unutulmadı, unutturulmayacak. Malatya, hem yasını hem de umudunu birlikte taşıyor.
MUHABİR: SİNEM HATUN DAVUT